Aby zupa nie była za słona…

Za oknem biało i przeraźliwie zimno. Nadszedł czas na polskie dania narodowe -pożywne, gorące zupy, które rozgrzeją każdego członka rodziny nawet w największy mróz.

Nie zawsze podczas zastanawiania się, co tym razem zaserwować najbliższym na obiad pamiętamy, jak ważnym elementem racjonalnej diety każdego człowieka są zupy. O pozytywnych właściwościach aromatycznego i sycącego talerza wypełnionego pożywnym płynem powinniśmy pamiętać szczególnie teraz, kiedy organizm potrzebuje dużo więcej energii, niż podczas pozostałych pór roku. Przemarznięci i z osłabionym układem odpornościowym jesteśmy o wiele bardziej narażeni na wszelkiego rodzaju infekcje. Talerz gorącej zupy nie tylko rozgrzewa, ale także dzięki rozpuszczonym w wodzie substancjom odżywczym jest źródłem łatwo przyswajalnej energii. Poza tym zupy zawierają bardzo dużo witamin i minerałów, nawadniają organizm i doskonale zaspokajają pierwszy głód.

Aby zupa nie była za słona…

Choć wydaje się, że nie ma nic prostszego niż ugotowanie zupy, to jednak przygotowanie zrównoważonego w smaku pierwszego dania nie należy do zadań najłatwiejszych. Oto kilka rad, o których warto pamiętać:

• zupy solimy na samym końcu – sól dodana na początku gotowania nie pozwala jarzynom uwolnić smaku;
• przesolona zupa – kilka skórek suchego chleba (lub ziemniaki) wrzucone na kilka minut do garnka wyciągną nadmiar soli;
• jeśli chcemy odtłuścić zupę, możemy użyć lodu (zwijamy w gazę/ściereczkę kilka kostek i powoli zbieramy tłuszcz, który krzepnie na naszym wynalazku) lub np. papierowych ręczników, która delikatnie kładziemy na powierzchni i szybko zdejmujemy;
• przed gotowaniem grochu czy fasoli należy długo, najlepiej przez noc, moczyć ziarna w przegotowanej, zimnej wodzie. Pierwsze 10 minut gotujemy na dużym ogniu, potem – na małym, aż do miękkości. Gotowanie grochówki czy zupy fasolowej wymaga czasu – jeśli go nie posiadamy, możemy do przygotowanego wywaru użyć mąki grochowej lub fasolowej (są to zmielone ziarna). 

Podobno sprawdzianem kulinarnych umiejętności kucharza jest klarowny rosół. Aby efekt był zadowalający, trzeba przestrzegać kilku rad: mięso (kurczak + np. kawałek wołowiny) wkładamy do zimnej wody. Zanim jeszcze się zagotuje, dokładnie (sp. sitkiem) zbieramy szumowiny. Wówczas dodajemy warzywa i powoli, na małym ogniu gotujemy nasz rosół przez 3-4 godziny. Bursztynowy kolor nada  rosołowi przypieczona na ogniu cebula. Jeśli na końcu gotowania nadal nie jesteśmy zadowoleni z efektu, możemy wybrać z garnka warzywa i mięso, a zupę przecedzić przez gazę – wtedy na pewno nic nie zaburzy przezroczystości wywaru.